تب مالت ( 2-ME )

تب مالت ( 2-ME )

 

مرکاپتو اتانول که با فاکتور انگلیسی 2ME شناخته می‌شود،  مانند آزمایش Coombs Wright برای تشخیص بیماری تب مالت (بروسلوز)‌ تجویز می‌شود. تب مالت بیماری مشترک انسان و دام به‌شمار می‌رود.

آنتی‌بادی‌ها در پاسخ به ورود عامل بیماری‌زا در بدن تولید شده و انواع مختلفی دارند. در آزمایش 2ME، تیتر و مقدار IgG در بدن اندازه‌گیری می‌شود. لازم به ذکر است که نمونه مورد استفاده در این آزمایش که با نام‌هایی از قبیل آزمایش آنتی بادی IgM و IgG علیه بروسلا (بروسلوز) شناخته می‌شود، موارد زیر خواهد بود:

 

مایعات بدن

خون سیاهرگی

مغز استخوان

زمانی که بدن شخص به عفونت میکروبی حیوانی دچار شود، 2ME می‌تواند به عنوان یک ماده احیاکننده، IgM را تجزیه کند و شکل ستاره‌ای آن‌ها را از بین ببرد. اما در مقابل نمی‌تواند اثری روی IgG داشته باشد. چون IgG فرم فعال کلاس آنتی بادی در بروسلوز به حساب می‌آید.

با این روش‌مولکول‌های IgM سرم از بین می‌روند ولی  IgA وIgM  نسبت به مواد احیاء‌کننده در غلظتی که استفاده می‌شود مقاوم هستند. مواداحیاء‌کننده، پیوند‌های دوسولفیدی (_ s _s _) را به صورت SH، بین زنجیره‌های سنگین وسبک ایمونوگلبولین باز می‌کند.

کاربرد آزمایش 2ME

مهم‌ترین کاربرد این آزمایش، تشخیص افتراقی بین بروسلوز فعال از غیرفعال در فردی است که تظاهر بالینی را دارد، ولی کشت‌خون یا سایرنمونه‌هایش عاری از میکروب بروسلا است و تیتر آزمایش رایت او پایینمیباشد.

در تست 2-ME، آنتی بادی IgM با افزودن مرکاپتواتانول از بین رفته و فقط آنتی بادی IgG  در نمونه سرم باقی می ماند. در نتیجه می توان بین افزایش IgG به دلیل فعال شدن مجدد و افزایش  IgM به دلیل عفونت در گذشته افتراق داد.

 

آزمایش های مرتبط با۲ME

آزمایش Wright – Coombs Wright -Widal

 

هدف از انجام آزمایش

علایم بیماری ممکن است چند روز تا چند ماه پس از آلوده شدن با میکروب عامل بیماری ظاهر شود.مانند: تب، لرز، تعریق، ضعف و خستگی، درد مفاصل و عضلات و سردرد. علایم تب مالت ممکن است برای مدت چندین هفته یا حتی چندین ماه ناپدید شده و سپس مجدداً ظاهر شود. گاهی بیماری ممکن است مزمن شود. . تشخیص بیماری به خصوص در مراحل اولیه که با علایم شبیه آنفلوآنزا ظاهر می شود، می تواند مشکل باشد.

 

بیمارانی که پس از گذشت یک سال تست 2-ME در آنها منفی می شود، معمولاً علایم بالینی ندارند و بیماری در آنها مزمن نمی شود. در نیمی از بیمارانی که پس از گذشت یک سال تست 2-ME در آنها مثبت میشود، علایمی از بیماری مشاهده می شود و معمولاً نیاز به ادامه درمان دارند. برای سنجش کفایت درمان تب مالت آزمایش 2-ME نسبت به تست استاندارد بروسلا ارجحیت دارد.منفی شدن تست 2-ME مدرک محکمی علیه وجود بیماری مزمن است.

 

در افرادی که تست استاندارد بروسلا، تیتر بالایی را نشان می دهد، احتمال مثبت شدن 2-ME بیشتر خواهد بود.

کاربرد تست me2

به عنوان يك آزمايش تكميلي براي تفكيك بروسلوز حاد از مزمن و ياتماس قبلي با  آنتي ژن بروسلا به كار ميرود. چرا كه در موارد درمان شدهبيماري، مقدار آن در عرض شش ماه به حداقل ميرسد و يا كاملا محوميگردد.

عيار ۱۶۰ : ۱ يا بالاتر اين تست كه به مدت بيش از يكسال پس ازشروع بيماري ادامه يابد حاكي از عدم بهبود بروسلوز ميباشد و از طرفيعيار كمتر از۱۶۰ : ۱ در تست ۲ME  که به فاصله بيش از يك سال پس ازشروع بيماري انجام شده باشد قويا بر عليه تشخيص بروسلوز مزمن ميباشد.در بروسلوز مزمن، در صورت عدم تغيير در عيار تست رايت و ثابتماندن عيار قبلي، عيني ترين، دليل وجود عفونت فعلي يا اخير شامل بالابودن عيار آگلوتيناسيون ۲ME  می‌باشد .

در مجموع، گرچه عيار ۱۶۰ : ۱يا بالاتر تست رايت، حاكي از تماس قبلي با بروسلا يا آنتی ژن‌هایی كه با بروسلاها واكنش متقاطع دارند می‌باشد. يك عيار واحد ۱۶۰ : ۱ يا بالاتر درتست۲ME  حاكي از وجود عفونت فعلي يا اخير، ميباشد

تفسیر آزمایش 2ME چگونه انجام می شود؟

تفسیر آزمایش تب مالت به دو صورت مثبت و منفی اعلام می‌شود. اگرجواب آزمایش منفی شود و در مقدار آگلوتیناسون تغییر ایجاد نشود، آنتی بادی فعال در بدن از کلاس IgG است و شخص به بیماری تب مالت مزمن دچار است.

جواب آزمایش مثبت شود و آگلوتیناسیون کاهش داشته باشد، آنتی بادی موجود در بدن از نوع IgM است و شخص مرحله حاد بیماری تب مالت را پشت سر می‌گذارد.

البته ناگفته نماند، زمانی نتیجه مثبت قابل رد شدن خواهد بود که مقدار آگلوتیناسیون در حداقل دو لوله نمونه کاهش چشم‌گیری داشته باشد.

 

همچنین از این آزمایش می‌توان برای بررسی میزان تاثیرگذاری مصرف آنتی بیوتیک در فرآیند درمان استفاده کرد.

برای انجام آزمایش 2ME، نه تنها نیاز به ناشتایی نیست، بلکه رعایت رژیم غذایی خاصی هم لازم نخواهد بود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.